'Even slikken als we door het huis lopen'

21-04-2017
Miranda De Laere

DAG 3: ANDAHUAYLAS

Na de uitputtende busreis vanuit Lima naar Andahuaylas doet een verkwikkende douche en een vers stel kleren wonderen. Als kippen zonder kop stuiven we in de richting van een hoopje pistolets, bedoeld om onze eerste honger wat te stillen.

 

Sterke coöperatie

Op het programma staat eerst het bezoek aan de shop van Coasercuy, een coöperatie die tot eind vorig jaar gesteund werd door Trias maar nu op eigen benen staat. Hun winkel oogt verzorgd en goed opgebouwd: een 20-tal kuipen met voeder voor cavia's bekleden een centrale plek, afgewisseld met een 4-tal glazen vitrinekasten vol met aanvullende vitamines en geneesmiddelen voor een geslaagde caviakweek.

Deze coöperatie genoot drie jaar lang steun van Trias. In een eerste fase werd de organisatiestructuur versterkt. Daarna werd de dienstverlening voor de lenen verbeterd, door bijvoorbeeld het aanbieden van kwaliteitsvol voeder voor de cuyes (cavia's). Trias heeft ook technische ondersteuning aangeboden bij het verbeteren van de kweekresultaten. 

In de laatste fase werden de leden bewust gemaakt van de ongelijkheid tussen man en vrouw. Ook werden initiatieven uitgewerkt om meer jongeren aan te trekken om met cavia's aan te slag te gaan door lid te worden van de coöperatie. Het lidgeld werd bijvoorbeeld voor hen speciaal verlaagd en ze kregen een startkapitaal aan moederdieren die ze na zes maanden moesten terugbezorgen aan Coasercuy. Zo konden ze verder met hun eigen gekweekte cavia's en kon het startkapitaal doorgegeven worden aan andere jonge starters.

Voor de leden zoekt Coasercuy ook naar afzetmarkten. Uitdagingen voor de toekomst zijn een verder aangroei van het ledenaantal, de bouw van een kweekfabriek en de oprichting van een eigen restaurant waar iedereen caviagerechten kan proeven.

Krokante cavia

Wanneer we een bezoek brengen aan een lid van de coöperatie, kan een degustatie niet achterwege blijven. We krijgen een stevig bord voorgeschoteld als middagmaal: een halve cavia met lekker krokant korstje, drie gekookte aardappelen, een hele maïskolf en wat ajuin en tomaat. Als drankje krijgen we na de maaltijd muñathee aangeboden, een plaatselijke specialiteit tegen de hoogteziekte. De vrouw des huizes heeft al deze maaltijden klaargemaakt op het houtvuur in de tuin. Het is wel even slikken wanneer we door het huis en de tuin naar het toilet lopen...deze leefomstandigheden kennen wij gelukkig niet meer. 

Na het proeven krijgen we de caviakweek te zien bij een ander lid van Coasercuy aan de overkant van de straat. De passie voor hun beestjes is opvallend. Eerst met schroom, maar daarna met gepaste trots vertellen de vrouwen hoe zij de kweek aanpakken. Je merkt wel dat ze heel wat oppikken van de westerse knowhow,  want we moeten in een putje met gebluste kalk stappen vooraleer het hok te betreden, om geen bacteriën mee naar binnen te nemen. Maar dat is dan ook zowat de enige zichtbare modernisering.

Chanka's vs Inca's

In de late namiddag strijken we neer aan de oevers van het Laguna Pacucha. Dit meer  meet 3 op 2 kilometer en is wel 70 meter diep. Midden op het meer drijft een ponton met een kweekinstallatie voor forel, de zogeheten trucha. Elke nacht slaapt een visser op het ponton om de kweek te bewaken. De kleinere vissoort 'pejerey' die het meer rijk is, wordt niet bewaakt.

De dag eindigt in crescendo met een bezoek aan de historische site Complejo Arquelogico Sondor aan de overkant van het meer. Boven op de top resten nog verschillende stukken bouwwerken van de Chankas, een precolombiaanse beschaving die uiteindelijk voor de machtige Inca's de duimen moest leggen. Fenomenaal om te proeven van échte stilte middenin een kring van bergtoppen. Waauw!

Het avondmaal pikken we mee in het centrum van Andahuaylas in de pizzatent 'Il Gatto'. In een rokerig decor opgesmukt met tekeningen van vorige bezoekers, smullen al onze reizigers van ruim belegde pizza. Moe maar voldaan duikt de hele groep tegen 23u in bed. Morgen wacht ons immers een ontmoeting met de constructeur van onze vrieskamer én de eerste kennismaking met de mensen van Kisuará!