'Trias geeft ondernemende mensen ruimte om dromen waar te maken'

08-05-2019
Ik ben heel trots op mijn team in West-Afrika. Het is fantastisch wat we op vijf jaar tijd gerealiseerd hebben. Dat zegt regiodirecteur Eva Dossche bij haar afscheid van Trias.

10 jaar heeft Eva Dossche het beste van zichzelf gegeven voor Trias. 5 jaar op het hoofdkantoor in Brussel en daarna 5 jaar in Burkina Faso. In dit West-Afrikaanse land heeft Eva een nieuw kantoor uit de grond gestampt. In korte tijd is het uitgegroeid tot een gewaardeerde partner voor lokale boeren en ondernemers.

Als jonge vrouw ben je in 2014 samen met je zoontje van vier naar Burkina Faso getrokken om vanuit het niets projecten voor boeren en ondernemers op te starten. Was je niet bevreesd voor die grote sprong in het onbekende?
Eva Dossche: 'De eerste twee maanden moesten we het stellen met een matras en twee plastieken stoelen. Maar ik vind dat niet erg. Nieuwe projecten opstarten, is het liefste wat ik doe. Bovendien geloof ik in het groeipotentieel van Afrika. Daar is zoveel ruimte om te ondernemen en er zijn zoveel mensen met talent. Het is niet verwonderlijk dat landen als Burkina Faso veel hogere groeicijfers boeken dan de westerse economieën.'

Hoe zou je de mentaliteit van de mensen in Burkina Faso omschrijven?
'Letterlijk vertaald betekent Burkina Faso het land van de eerlijke mensen. Ze hebben me in ieder geval altijd en overal met open armen ontvangen. Je kan met de Burkinabé ook open en luchtige gesprekken voeren. Mijn verblijf in Burkina Faso is een levenservaring die ik mijn zoon graag wilde aanbieden. Intussen is hij perfect tweetalig.'

Dat klinkt mooi, maar in Burkina Faso is niet alles koek en ei?
'Grote delen van het land zijn momenteel onveilig door het oprukkende terrorisme. Dat is een dynamiek die zich het voorbije jaar snel verspreid heeft. Samen met een toename van ethnische spanningen bedreigt het terrorisme de economische ontwikkeling van Burkina Faso.'

Waar heb je als regiodirecteur van Trias de grootste voldoening uit geput in Burkina Faso?
'Ik geef je één voorbeeld: we versterken een coöperatie van 120 vrouwen die rijst voorkoken. Vroeger werkten die vrouwen thuis en kookten ze hun rijst alleen voor speciale gelegenheden. Door onze technische opleidingen en de bouw van een verwerkingscentrum is een totaal nieuwe dynamiek ontstaan. De vrouwengroep heeft intussen contracten met bedrijven en instellingen afgesloten voor de levering van vele tonnen ongepelde rijst. De productiecapaciteit van het centrum wordt zo goed als volledig benut. Dit succes geeft de vrouwen zoveel zelfvertrouwen dat ze voortaan voor zichzelf en andere vrouwen durven opkomen. Ze zitten niet langer stilzwijgend in een hoekje wanneer de mannen praten.'

We steunin in Burkina Faso ook ajuintelers die aan de rand van de Sahel proberen te overleven. Lukt dat?
'Vijf jaar geleden telde de boerenorganisatie Ugpos 200 leden, verspreid over drie gemeenten. Vandaag gaat het over 4.000 producenten uit acht gemeenten. Die groei heeft Ugpos te danken aan de bedrijfsbegeleiding met voorlichters die de boeren aangeboden krijgen. Met onze leiderschapstrainingen hebben we ook gezorgd voor sterke figuren in alle geledingen van de organisatie. In tegenstelling tot vroeger zijn de boerenleiders van Ugpos vandaag wel in staat om op een goede manier om te gaan met conflicten. En ze gebruiken die talenten niet alleen in hun organisatie, maar ook daarbuiten, tot in hun eigen gezin.'

Waarom neem je afscheid van Trias?
'Ik ben aan het eind gekomen van een cyclus nu we de projecten in Burkina Faso, Ghana en Guinee gebundeld hebben in één regionale werking. Enkele jaren geleden kampten we met problemen in Ghana toen de federale overheid de subsidiekraan voor dit land dichtdraaide, maar intussen hebben we daar toch weer een project opgestart met steun van de Europese Unie. Met de collega's in Guinee is het voorbije jaar een boeiende kruisbestuiving ontstaan. Ik heb het gevoel dat dit het goede moment is om bij Trias te vertrekken en weer aan iets totaal nieuw te beginnen. Ik blijf in Burkina Faso wonen, maar ga me nu bezighouden met herbebossing.'

Waarom blijft Trias ook na jouw vertrek belangrijk voor ondernemende mensen in Burkina Faso?
'Ik geloof heel sterk in de visie en missie van Trias. Eenmaal we lokale boeren- en ondernemersverenigingen bij het begin van een samenwerking goed leren kennen, zijn er weinig ngo's die hen zoveel autonomie schenken om eigen doelstellingen te realiseren. Bij Trias zijn we niet dogmatisch. Integendeel zelfs, we zijn bruggenbouwers die ondernemende mensen in contact brengen met financiële instellingen, handelaars en overheden op alle niveaus. Zodat ze zoveel mogelijk keuzes krijgen om hun eigen pad van ontwikkeling te bewandelen. Ik blijf een supporter van Trias.'